ثقلین

توصیه های عملی حضرت آیت الله خامنه ای برای ماه رجب

توصیه های ماه رجب:

* در ماه رجب به ذکر، دعا و توسل اهمیت بدهید
الان در ماه رجب هستیم؛ ماهی که روزهای متبرّکی دارد. از این ایام استفاده بردن و معنویت را تقویت کردن و با خدا ارتباط برقرارکردن و ذکر و دعا و توسّل را اهمیت دادن از وظایف است. تقویت ارتباط خود با خدا؛ تلاش در مسائل دنیایی - اعم از فراگیری علم و دانش و کوشش در راه سازندگی - آگاه بودن از مسائل سیاسی و اقتصادی و مهمتر از همه، حفظ آن امید، عوامل و ویژگیهایی است که ان شاءاللَّه در آینده - آینده ای نه چندان دور - همه روی زمین را به نور جمهوری اسلامی منوّر خواهد کرد و بشریت را از برکات اسلام برخوردار خواهد ساخت و ملت ایران را - همچنان که خدای متعال به مسلمانان وعده فرموده است - شاهدِ یکپارچگی و وحدت بشریت در روی زمین قرار خواهد داد.

* از دعاهای ماه رجب معارف الهی را یاد بگیرید
امروز جامعه ی انقلابی ما، مردم مؤمن ما، نیاز به این دارند که این آرامش را، این سکینه را، این طمأنینه و وقار را در خودشان هرچه بیشتر به وجود بیاورند. «الا بذکر الله تطمئن القلوب». یاد خداست که دلها را در ماجراهای طوفانی دنیا و زندگی حفظ میکند. یاد خدا را مغتنم بشمارید. ایام ماه رجب نزدیک است. دعاهای ماه رجب یک دریائی از معرفت است. در دعا فقط این نیست که انسان دل را به خدا نزدیک میکند؛ این هست، فراگیری هم هست. در دعا هم تعلیم است، هم تزکیه هست. دعا هم ذهن را - این دعاهای مأثور از ائمه (علیهم السّلام) - روشن میکند، حقایقی را، معارفی را به ما می آموزد که در زندگی به آنها نیاز داریم، و هم دل را متوجه به خدا میکند. ذکر الهی را خیلی باید مغتنم بشمرید.[2]

* از هرساعت ماه رجب برای به دست آوردن توجه الهی استفاده کنید
ماه رجب، ماه مبارکی است؛ ماه توسل و تذکر و توجه و تضرع و استغاثه و محکم کردن پیوند دلهای محتاج و نیازمند ما به ذیل لطف و فضل الهی است. این روزها را قدر بدانید. هر یک روز ماه رجب، یک نعمت خداست. در هر ساعتی از این ساعات، یک انسان اگر هوشمند و زرنگ و آگاه باشد، میتواند چیزی را به دست بیاورد که در مقابل آن، همه ی نعمتهای دنیا پوچ است؛ یعنی میتواند رضا و لطف و عنایت و توجه الهی را به دست آورد. بعد از ماه رجب، ماه شعبان و بعد ماه رمضان است. برادران و خواهران مسلمان! ای صاحبان دلهای بیدار و مخصوصاً ای جوانان! این سه ماه را قدر بدانید. در این سه ماه، فرصت برای وصل کردن و منور نمودن دلها به لطف و نور پروردگار، بیش از همیشه است.

* توسلات خود را هرچه میتوانید بیشتر کنید
باید همه به یکدیگر تبریک عرض کنیم [این ] توفیق الهی را که توانستیم بار دیگر وارد ماه رجب بشویم. ماه رجب یک فرصت تقرّب به ارزشهای الهی و تقرّب به ذات مقدّس پروردگار و فرصت خودسازی است. این ایّامی که در روایات ما به عنوان ایّام برجسته معرّفی شده اند، اینها همه فرصتند؛ هر فرصتی هم نعمت است و هر نعمتی هم نیازمند شکر و سپاس است. شکر و سپاس نعمت هم این است که انسان نعمت را بشناسد، بر طبق اقتضای این نعمت رفتار کند، از آن بهره ببرد، نعمت را از خدا بداند و آن را در راه خدا به کار ببرد؛ ماه رجب از این نعمتها است. بعد هم ماه شعبان است که آن هم نعمت دیگری است و این دو ماه از نظر کُمَّلین و اهل توحید و اهل معنا مقدّمه ی ماه رمضانند؛ و ماه رمضان ماه عروج است، ماه رفتن به معراج است، ماه تزکیه است، ماه تصفیه است که همه ی ما به اینها احتیاج داریم. از ماه رجب قدردانی کنید؛ در این ماه توسّلات خودتان به درگاه پروردگار عالم را هرچه میتوانید بیشتر کنید؛ به یاد خدا باشید و کار را برای خدا انجام بدهید؛ این تلاشی که میکنید، این زحمتی که میکشید، برای خدا قرار بدهید.

* در ماه رجب دائم استغفار کنید
ماه رجب فرصت خوبی است؛ ماه دعاست، ماه توسل است، ماه توجه است، ماه استغفار است. دائم هم باید استغفار کنیم. هیچ کس هم خیال نکند که من از استغفار مستغنی ام. پیغمبر خدا میفرماید که: «انّه لیغان علی قلبی و انّی لأستغفر اللَّه فی کلّ یوم سبعین مرّة». بلاشک پیغمبر هم حداقل روزی هفتاد مرتبه استغفار میکرد. استغفار برای همه است؛ بخصوص ماها که در این تحرکات مادی، در این دنیای مادی غرقیم و آلوده ایم. استغفار بخشی از این آلودگی را پاکیزه میکند و از بین میبرد. ماه استغفار است؛ ان شاءاللَّه فرصت را مغتنم بشماریم.

* جوانها از سنت حسنه اعتکاف در ماه رجب بیشتر استفاده کنند
در نیمه ی این ماه، جوانان ما سالهائی است که این سنت حسنه را در کشور رائج کرده اند؛ سنت اعتکاف را، رفتن در مساجد را، روزه گرفتن را. واقعاً چقدر منظره ی زیبا و معطّری است که جمع کثیری از جوانهای ما برخلاف سیره ی متعارف جوانهای دنیا که غرق در شهوات و تمایلات نفسانی هستند، روزها و شبهائی را روزه بگیرند؛ بروند در یک مسجدی بنشینند، اعتکاف کنند؛ شب و روزشان را ذکر و فکر و شنیدن معارف الهی و شنیدن احکام و مذاکره ی علم حقیقی - که علم توحید است - قرار دهند؛ این خیلی چیز مهمی است. اینها از برکت انقلاب است. قبل از انقلاب، ما در این ایام نیمه ی ماه رجب ندیده بودیم یا خیلی بندرت میدیدیم که کسانی بروند اعتکاف کنند. غالباً همه ی ماها، همه ی مردم غافل بودیم از این روزنه ی رحمت الهی. بنده در مشهد که اصلاً ندیده بودم؛ در قم هم یک تعداد معدودی، یک چند نفر طلبه در مسجد امام میرفتند و ایام نیمه ی ماه رجب اعتکاف میکردند. امروز شما نگاه کنید؛ نه فقط مساجد جامع، نه فقط مساجد بزرگ، نه فقط در یک شهر و دو شهر، بلکه در همه ی کشور، در همه ی شهرها، در همه ی مساجد، جوانهای ما، مردان ما، زنان ما، دختران ما، پسران ما میروند صف میکشند، اسم مینویسند، برای اینکه به آنها فرصت داده شود که در این مسجد، در آن مسجد، سه روز روزه بگیرند و اعتکاف کنند؛ این خیلی برای یک ملت حائز ارزش است، این خیلی مهم است. اینها هست. این ماه رجب است؛ از این فرصتها استفاده کنید. جوانها! شما بیشتر استفاده کنید. دلهای پاک شما، جانهای باصفا و نورانی شما آماده ی تلألؤات و تشعشعات رحمت الهی و توجهات الهی است؛ این را قدر بدانید.[6]

* ماه رجب بیشتر ماه نماز است
برای این که انسان بتواند وقتی وارد این تالار (ماه رمضان) شد، چشمش باز باشد، غافل نشود، دچار گیجی و گولی نشود که سرش را بیندازد پایین و از این در وارد شود و از آن در بیرون برود؛ نگاهی به دوروبر کند و استفاده ای ببرد و برای این که این آمادگی در من و شما پیدا شود، این ماه رجب و شعبان را قرار داده اند؛ رجب یک جور، شعبان یک جور دیگر. رجب، بیشتر ماه نماز است؛ شعبان، بیشتر ماه دعا و روزه است.

https://hawzah.net

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

آمادگی برای ورود به ماه رمضان با مقدمیت ماه رجب کامل می شود...

بزرگترین ویژگی ماه رجب، موضوعیت ماه رجب و مقدمیت این ماه بر دو ماه شعبان و رمضان به جهت آمادگی برای ورود به ماه رمضان از ویژگی های این ماه بزرگ است.
فضیلت این ماه با مقدمیت ماه رجب بر ماه شعبان و رمضان و فضیلت وجودی این ماه به واسطه ثوابی که برایش مترتب است، روشن می شود.

بهترین عملی که می توان برای ورود به ماه رمضان، ماه ضیافت الهی انجام داد، آمادگی کامل قبل از وارد شدن به این ماه است، از این جهت ماه رجب به لحاظ مقدمیتی که بر این دو ماه دارد، پر فضیلت بوده بنابراین ضروری است که انسان خود را در این ماه آماده کرده و حداکثر استفاده را از این ماه بزرگ ببرد.

با توجه به اینکه رجب اسم نهری است در بهشت که از شیر سفید تر است و از عسل شیرین تر، در روایتی آمده که فرمودند، هر کس یک روز از ماه رجب را روزه بگیرد، خدا او را از نهری که در بهشت است سیراب می کند.

یکی از یاران امام صادق (ع) نقل می کند من در ماه رجب بر مجلس ایشان وارد شدم در حالی که ایامی از ماه رجب باقی مانده بود، امام فرمود؛ یا سالم! آیا در این ماه روزه گرفتی، عرض کردم؛ نه نتوانستم و موفق نشدم، … حضرت ادامه دادند؛ خداوند این ماه را فضیلت داده و احترامش را بزرگ شمرده، خدا برای کسانی که روزه می گیرند واجب کرده کرامت را، عرض کردم اگر من در ایام باقی مانده روزه بگیرم می توانم به ثواب صائم دراین ماه برسم، فرمودند: بله کسی که روزه بگیرد یک روز از آخر این ماه را ایمن می شود از شدت سکرات موت و ایمن می شود از احوالات روز قیامت و عذاب قبر.

حضرت فرمودند؛ کسی که روزه بگیرد دو روز از آخر این ماه را، می تواند از روی پل صراط به راحتی عبور کند، اما اگر کسی سه روز از این ماه را روزه گرفت ایمن می شود روز قیامت از حالات و ترس و سختی های این روز.

روایتی از امام جعفر صادق(علیه السلام) در فضیلت روزه در این ماه : امام می فرماید؛ وقتی روز قیامت شود منادی ندا می دهد از عرش که این الرجبیون، مردان رجب کجا هستند، در این هنگام گروهی از مردم می ایستند که صورت هایشان نورانی است برای اهل قیامت، بر سرهای آنها تاج ملائکه است که پر از مروارید و یاقوت می باشد، با هر یک از این مردان هزار ملک از سمت راست و هزار ملک از سمت چپ است و ملائکه آنها را مورد خطاب قرار می دهند که گوارا باد بر تو یا عبدالله.

بهترین اعمال در ماه رجب : بهترین اعمال به سفارش ائمه روزه در اول، آخر و وسط این ماه است، همچنین خواندن دعا دعای مخصوصی بعد از هر نماز واجب با عنوان “یا من ارجوه لکل خیر"در این ماه از جمله اعمالی است که توصیه شده است.

وی با اشاره به اذکار سفارش شده در این ماه اظهار داشت: گفتن هزار مرتبه “لا اله الا لله” در این ماه، گفتن هفتاد مرتبه “استغفرولله” در هنگاه صبح و وقت غروب و خواندن صد مرتبه سوره توحید در روز جمعه این ماه از جمله ذکرهای توصیه شده می باشد.

خواندن دو رکعت نماز در شب های ماه رجب از فضیلت بسیار بالایی برخوردار است، خواندن حمد یک مرتبه، سه مرتبه سوره کافرون و توحید در هر رکعت از این نماز سفارش شده است.

لذا بزرگترین ویژگی ماه رجب، موضوعیت ماه رجب و مقدمیت این ماه بر دو ماه شعبان و رمضان به جهت آمادگی برای ورود به ماه رمضان است.

منبع:برگرفته از گفت گوی حجت الاسلام جلالی خمینی با خبرگزاری شبستان.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

مگر شهید شدن باعث پاک شدن گناهان نمی شود؟؟

سوال:

چرا با اینکه سردار سلیمانی شهید شدند و همه گناهانش پاک شده باز زمان تدفین ایشان عبا رهبری تربت و پرچم امام حسین وانگشتر همراه با شهید دفن شد مگر شهید شدن باعث پاک شدن گناهان نمی شود؟؟

جواب:

روایت داریم که با اولین قطره خونی که از شهید بر زمین میریزد تمام گناهان او بخشیده میشود به جز حق الناس.
لذا بحث حق الناس بسیار حائز اهمیت است.

✅اولا اینکه انسان حق الناسی به گردن داره یا نه رو فقط خدا میدونه. فقط خداست که آگاه به نهان و آشکار ماست ، لذا در نماز میت میخوانیم :خدایا ما جز خوبی از این میت نمیدانیم ولی تو نسبت به او از همه ما داناتری.

ضمن اینکه بسیاری از این موارد رو نه به صورت عمدی بلکه به صورت غیرعمدی ممکنه انسان مرتکب بشه و حتی خودشم اطلاع نداشته باشه. کما اینکه فلسفه دادن رد مظالم هم همینه.
هر چند این شهید بزرگوار بسیار در این زمینه دقت نظر داشتند.
✅ ثانیا همانطور که گفتیم اگر انسان، هیچ گناهی هم نداشته باشد از جهت علو در درجات، باز نیازمند این موارد و خیرات و مبرات بازماندگان خواهد بود. ما حتی برای امامزاده ها هم قرآن میخوانیم و هدیه میکنیم و یا خیراتی داریم همه اینها به جهت علو درجات در بهشت هست.

✅ثالثا این سیره بسیاری از بزرگان و علما بوده که به جهت آمادگی بیشتر برای سفر آخرت، وصیت میکردند تبرکی حضرت سیدالشهداء و دیگر ائمه ع با آنها دفن شود. به عنوان مثال، وصیت نامه آیت الله مرعشی نجفی به پسرشان مطالعه شود.
✅رابعا همه اینها تذکری برای ماست.
در این زمینه ذکر یک نمونه تاریخی به نظر مفید میرسه، نقل است که فاطمه بنت اسد مادر امیرالمؤمنین حضرت علی علیه السلام، با آن مقام شامخ، پیراهن پیامبر اکرم صلی الله علیه را درخواست کردند که پس از مرگ بر تن ایشان پوشانده شود تا به حرمت آن پیراهن، از عذاب قبر در امان باشند.
لذا هیچکس جز خدا نمیداند که در این راه پر فراز و نشیب آخرت بر انسان چه میگذرد و باید با توشه کامل قدم در این راه نهاد.

به نظر میرسد همه اینها تلنگری برای ماست که به فکر زاد و توشه برای آخرتمان باشیم و بهترین توشه همان تقواست.

امام صادق (علیه‌السّلام) فرمودند: «بی‌گمان فاطمه بنت اسد مهربان‌ترین مردم به پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) بود و از پیامبر خدا شنید که می‌فرمود: بی‌گمان مردم در روز قیامت لُخت مادر زاد محشور می‌شوند، پس فاطمه بنت اسد گفت وای از رسوایی!»
سپس پیامبر‌ خدا به او گفت: «من از خدا می‌خواهم که تو را پوشیده برانگیزد.» و نیز شنید که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) از فشار قبر یاد می‌کند، پس گفت وای از ناتوانی، پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) خدا به او فرمود: «من از خدا می‌خواهم که از این (فشار قبر) کفایتت کند.»
?فاطمه بنت اسد وقتی بیمار شد، پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) را وصی خود قرار داد و وصیتش را به پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) نمود و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) قبول کردند.
روزی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) نشسته بود که امیرالمؤمنین گریان نزدش آمد، پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) فرمود، چه چیزی گریانت کرده است. عرض کرد: مادرم فاطمه درگذشت؛ پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) فرمودند: «و نیز مادر من به خدا سوگند!» و شتابان برخاست و به درون خانه آمد، سپس به او نگریست و گریست.

?امام علی (علیه‌السّلام) فرمودند: «چون مادر ما فاطمه بنت اسد درگذشت. پیامبر خدا او را در پیراهن خود کفن کرد و بر او نماز گزارد و بر او هفتاد تکبیر گفت و در قبرش فرود آمد و به اطراف قبرش اشاره می‌نمود، گویی که آن را فراخ و بر او هموار می‌کرد و از قبرش بیرون آمد، در حالی که اشک از چشمانش روان بود و بر قبر او خاک می‌ریخت، پس چون از قبرستان بیرون رفت، «عمر بن خطاب» به ایشان عرض کرد: ‌ای رسول‌ خدا دیدم کاری برای این زن کردی که برای هیچ کس نکردی حضرت فرمودند: ‌ای عمر این زن مادر من بود، پس از مادرم که مرا بزاد، ابوطالب احسان می‌کرد و صاحب سفره بود و ما راخوراک و طعام می‌داد، پس این زن همه سهمش را به من می‌داد و جبرئیل از سوی پروردگارم به من خبر داد که او اهل بهشت است و جبرئیل به من خبر داد که خدای عزوجل به هفتاد هزار فرشته فرمان داد تا بر او نماز بگذارند.

? حضرت خطاب به فاطمه بنت اسد می‌فرمود: «رَحِمَک اللّه یا اُمّی بعد امّی».

?همچنین نقل شده وقتی از حضرت پرسیدند که شما این کار را با هیچکس نکردید، فرمود: «اِنَّهُ لَمْ یَکُنْ أَحَدٌ بَعْدَ أَبِی طالِب أَبَرّ بی مِنْها، اِنَّما أَلْبَسْتُها قَمِیصی لِتُکْتَسی مِن حُلَلِ الْجَنَّة وَ اضْطجعت مَعَها لِیُهَوّن عَلَیها ضغطة القبر»
بعداز عمویم ابوطالب از او خوشرفتارتر برایم کسی نبود، لذا پیراهنم را به او پوشاندم تا با زینتهای بهشتی پوشانده شود و با او غمگین شدم تا ناراحتی‌های قبر بر او آسان شود.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

متن کامل وصیت نامه سردار سلیمانی

بسم الله الرحمن الرحیم

شهادت می‌دهم به اصول دین
اشهد أن لا اله الّا الله و اشهد أنّ محمداً رسول الله و اشهد أنّ امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب و اولاده المعصومین اثنی عشر ائمتنا و معصومیننا حجج الله.

شهادت می‌دهم که قیامت حق است. قرآن حق است. بهشت و جهنّم حق است. سوال و جواب حق است. معاد، عدل، امامت، نبوّت حق است.

خدایا! تو را سپاس میگویم بخاطر نعمت‌هایت
خداوندا! تو را سپاس که مرا صلب به صلب، قرن به قرن، از صلبی به صلبی منتقل کردی و در زمانی اجازه ظهور و وجود دادی که امکان درک یکی از برجسته‌ترین اولیائت را که قرین و قریب معصومین است، عبد صالحت خمینی کبیر را درک کنم و سرباز رکاب او شوم. اگر توفیق صحابه رسول اعظمت محمد مصطفی را نداشتم و اگر بی بهره بودم از دوره مظلومیت علی بن ابیطالب و فرزندان معصوم و مظلومش، مرا در همان راهی قرار دادی که آن‌ها در همان مسیر، جان خود را که جان جهان و خلقت بود، تقدیم کردند.

خداوندا! تو را شکرگزارم که پس از عبد صالحت خمینی عزیز، مرا در مسیر عبد صالح دیگری که مظلومیتش اعظم است بر صالحیتش، مردی که حکیم امروز اسلام و تشیّع و ایران و جهان سیاسی اسلام است، خامنه‌ای عزیز که جانم فدایِ جان او باد قرار دادی.

پروردگارا! تو را سپاس که مرا با بهترین بندگانت در هم آمیختی
و درک بوسه بر گونه‌های بهشتی آنان و استشمام بوی عطر الهی آنان را یعنی مجاهدین و شهدای این راه به من ارزانی داشتی.

خداوندا!‌ای قادر عزیز و‌ای رحمان رزّاق، پیشانی شکر شرم بر آستانت می‌سایم که مرا در مسیر فاطمه اطهر و فرزندانش در مذهب تشیّع عطر حقیقی اسلام قرار دادی و مرا از اشک بر فرزندان علی بن ابیطالب و فاطمه اطهر بهره‌مند نمودی؛ چه نعمت عظمایی که بالاترین و ارزشمندترین نعمت‌هایت است؛ نعمتی که در آن نور است، معنویت، بی قراری که در درون خود بالاترین قرار‌ها را دارد، غمی که آرامش و معنویت دارد.

خداوندا! تو را سپاس که مرا از پدر و مادر فقیر، اما متدیّن و عاشق اهل بیت و پیوسته در مسیر پاکی بهره‌مند نمودی. از تو عاجزانه می‌خواهم آن‌ها را در بهشتت و با اولیائت قرین کنی و مرا در عالم آخرت از درک محضرشان بهره‌مند فرما.

خدایا! به عفو تو امید دارم‌ای خدای عزیز و‌ای خالق حکیم بیهمتا! دستم خالی است و کولهپشتی سفرم خالی، من بدون برگ و توشه‌ای به امید ضیافتِ عفو و کرم تو میآیم. من توشه‌ای برنگرفتهام؛ چون فقیر [را]در نزد کریم چه حاجتی است به توشه و برگ؟!

سارُق، چارُقم پر است از امید به تو و فضل و کرَم تو؛ همراه خود دو چشم بسته آورده ام که ثروت آن در کنار همه ناپاکی‌ها، یک ذخیره ارزشمند دارد و آن گوهر اشک بر حسین فاطمه است؛ گوهر اشک بر اهل بیت است؛ گوهر اشک دفاع از مظلوم، یتیم، دفاع از محصورِ مظلوم در چنگ ظالم.

خداوندا! در دستان من چیزی نیست؛ نه برای عرضه [چیزی دارند]و نه قدرت دفاع دارند، اما در دستانم چیزی را ذخیره کردهام که به این ذخیره امید دارم و آن روان بودن پیوسته به سمت تو است. وقتی آن‌ها را به سمتت بلند کردم، وقتی آن‌ها را برائت بر زمین و زانو گذاردم، وقتی سلاح را برای دفاع از دینت به دست گرفتم؛ این‌ها ثروتِ دست من است که امید دارم قبول کرده باشی. خداوندا! پاهایم سست است. رمق ندارد. جرأت عبور از پلی که از جهنّم عبور می‌کند، ندارد. من در پل عادی هم پاهایم می‌لرزد، وای بر من و صراط تو که از مو نازک‌تر است و از شمشیر بُرنده تر؛ اما یک امیدی به من نوید می‌دهد که ممکن است نلرزم، ممکن است نجات پیدا کنم. من با این پا‌ها در حَرَمت پا گذارده ام و دورِ خانه ات چرخیده ام و در حرم اولیائت در بینالحرمین حسین و عباست آن‌ها را برهنه دواندم و این پا‌ها را در سنگر‌های طولانی، خمیده جمع کردم و در دفاع از دینت دویدم، جهیدم، خزیدم، گریستم، خندیدم و خنداندم و گریستم و گریاندم؛ افتادم و بلند شدم. امید دارم آن جهیدن‌ها و خزیدن‌ها و به حُرمت آن حریمها، آن‌ها را ببخشی.

خداوندا! سر من، عقل من، لب من، شامّه من، گوش من، قلب من، همه اعضا و جوارحم در همین امید به سر می‌برند؛ یا ارحم الراحمین! مرا بپذیر؛ پاکیزه بپذیر؛ آنچنان بپذیر که شایسته دیدارت شوم. جز دیدار تو را نمی‌خواهم، بهشت من جوار توست، یا الله!

خدایا! از کاروان دوستانم جامانده‌ام
خداوند،‌ای عزیز! من سال‌ها است از کاروانی به جا مانده ام و پیوسته کسانی را به سوی آن روانه می‌کنم، اما خود جا مانده ام، اما تو خود میدانی هرگز نتوانستم آن‌ها را از یاد ببرم. پیوسته یاد آنها، نام آنها، نه در ذهنم بلکه در قلبم و در چشمم، با اشک و آه یاد شدند.

عزیز من! جسم من در حال علیل شدن است. چگونه ممکن [است]کسی که چهل سال بر درت ایستاده است را نپذیری؟ خالق من، محبوب من، عشق من که پیوسته از تو خواستم سراسر وجودم را مملو از عشق به خودت کنی؛ مرا در فراق خود بسوزان و بمیران.

عزیزم! من از بی قراری و رسواییِ جاماندگی، سر به بیابان‌ها گذاردهام؛ من به امیدی از این شهر به آن شهر و از این صحرا به آن صحرا در زمستان و تابستان می‌روم. کریم، حبیب، به کَرَمت دل بستهام، تو خود میدانی دوستت دارم. خوب میدانی جز تو را نمی‌خواهم. مرا به خودت متصل کن.

خدایا وحشت همهی وجودم را فرا گرفته است. من قادر به مهار نفس خود نیستم، رسوایم نکن. مرا به حُرمت کسانی که حرمتشان را بر خودت واجب کرده‌ای، قبل از شکستن حریمی که حرم آن‌ها را خدشه دار می‌کند، مرا به قافله‌ای که به سویت آمدند، متصل کن.

معبود من، عشق من و معشوق من، دوستت دارم. بار‌ها تو را دیدم و حس کردم، نمی‌توانم از تو جدا بمانم. بس است، بس. مرا بپذیر، اما آنچنان که شایسته تو باشم.

خطاب به برادران و خواهران مجاهدم…
خواهران و برادران مجاهدم در این عالم،‌ای کسانی که سر‌های خود را برای خداوند عاریه داده اید و جان‌ها را بر کف دست گرفته و در بازار عشق بازی به سوق فروش آمده اید، عنایت کنید: جمهوری اسلامی، مرکز اسلام و تشیّع است.

امروز قرارگاه حسین بن علی، ایران است. بدانید جمهوری اسلامی حرم است و این حرم اگر ماند، دیگر حرم‌ها می‌مانند. اگر دشمن، این حرم را از بین برد، حرمی باقی نمی‌ماند، نه حرم ابراهیمی و نه حرم محمّدی (ص).

برادران و خواهرانم! جهان اسلام پیوسته نیازمند رهبری است؛ رهبری متصل و منصوب شرعی و فقهی به معصوم. خوب میدانید منزّه‌ترین عالِم دین که جهان را تکان داد و اسلام را احیا کرد، یعنی خمینی بزرگ و پاک ما، ولایت فقیه را تنها نسخه نجات بخش این امت قرار داد؛ لذا چه شما که به عنوان شیعه به آن اعتقاد دینی دارید و چه شما که به عنوان سنّی اعتقاد عقلی دارید، بدانید [باید]به دور از هرگونه اختلاف، برای نجات اسلام خیمه ولایت را رها نکنید. خیمه، خیمه‌ی رسول الله است. اساس دشمنی جهان با جمهوری اسلامی، آتش زدن و ویران کردن این خیمه است. دور آن بچرخید. والله والله والله این خیمه اگر آسیب دید، بیتاللهالحرام و مدینه حرم رسولالله و نجف، کربلا، کاظمین، سامرا و مشهد باقی نمی‌ماند؛ قرآن آسیب میبیند.

خطاب به برادران و خواهران ایرانی…
برادران و خواهران عزیز ایرانی من، مردم پر افتخار و سربلند که جان من و امثال من، هزاران بار فدای شما باد، کما اینکه شما صد‌ها هزار جان را فدای اسلام و ایران کردید؛ از اصول مراقبت کنید. اصول یعنی ولیّ فقیه، خصوصاً این حکیم، مظلوم، وارسته در دین، فقه، عرفان، معرفت؛ خامنه‌ای عزیز را عزیزِ جان خود بدانید. حرمت او را حرمتِ مقدسات بدانید.

برادران و خواهران، پدران و مادران، عزیزان من!
جمهوری اسلامی، امروز سربلندترین دوره خود را طی می‌کند. بدانید مهم نیست که دشمن چه نگاهی به شما دارد. دشمن به پیامبر شما چه نگاهی داشت و [دشمنان]چگونه با پیامبر خدا و اولادش عمل کردند، چه اتهاماتی به او زدند، چگونه با فرزندان مطهر او عمل کردند؟ مذمت دشمنان و شماتت آن‌ها و فشار آنها، شما را دچار تفرقه نکند.

بدانید که میدانید مهمترین هنر خمینی عزیز این بود که اوّل اسلام را به پشتوانه ایران آورد و سپس ایران را در خدمت اسلام قرار داد. اگر اسلام نبود و اگر روح اسلامی بر این ملت حاکم نبود، صدام، چون گرگ درنده‌ای این کشور را می‌درید؛ آمریکا، چون سگ هاری همین عمل را می‌کرد، اما هنر امام این بود که اسلام را به پشتوانه آورد؛ عاشورا و محرّم، صفر و فاطمیه را به پشتوانه این ملت آورد. انقلاب‌هایی در انقلاب ایجاد کرد. به این دلیل در هر دوره هزاران فداکار جان خود را سپر شما و ملت ایران و خاک ایران و اسلام نموده اند و بزرگترین قدرت‌های مادی را ذلیل خود نموده اند. عزیزانم، در اصول اختلاف نکنید.

شهدا، محور عزّت و کرامت همه ما هستند؛ نه برای امروز، بلکه همیشه این‌ها به دریای واسعه خداوند سبحان اتصال یافته اند. آن‌ها را در چشم، دل و زبان خود بزرگ ببینید، همانگونه که هستند. فرزندانتان را با نام آن‌ها و تصاویر آن‌ها آشنا کنید. به فرزندان شهدا که یتیمان همه شما هستند، به چشم ادب و احترام بنگرید. به همسران و پدران و مادران آنان احترام کنید، همانگونه که از فرزندان خود با اغماض می‌گذرید، آن‌ها را در نبود پدران، مادران، همسران و فرزندان خود توجه خاص کنید.

نیرو‌های مسلّح خود را که امروز ولیّ فقیه فرمانده آنان است، برای دفاع از خودتان، مذهبتان، اسلام و کشور احترام کنید و نیرو‌های مسلح می‌بایست همانند دفاع از خانه‌ی خود، از ملت و نوامیس و ارضِ آن حفاظت و حمایت و ادب و احترام کنند و نسبت به ملت همانگونه که امیرالمؤمنین مولای متقیان فرمود، نیرو‌های مسلح می‌بایست منشأ عزت ملت باشد و قلعه و پناهگاه مستضعفین و مردم باشد و زینت کشورش باشد.

خطاب به مردم عزیز کرمان…
نکته‌ای هم خطاب به مردم عزیز کرمان دارم؛ مردمی که دوست داشتنی اند و در طول ۸ سال دفاع مقدس بالاترین فداکاری‌ها را انجام دادند و سرداران و مجاهدین بسیار والامقامی را تقدیم اسلام نمودند. من همیشه شرمنده آن‌ها هستم. هشت سال به خاطر اسلام به من اعتماد کردند؛ فرزندان خود را در قتلگاه‌ها و جنگ‌های شدیدی، چون کربلای ۵، والفجر ۸، طریق القدس، فتح المبین، بیت المقدس و… روانه کردند و لشکری بزرگ و ارزشمند را به نام و به عشق امام مظلوم حسین بن علی به نام ثارالله، بنیانگذاری کردند. این لشکر همچون شمشیری برنده، بار‌ها قلب ملتمان و مسلمان‌ها را شاد نمود و غم را از چهره آن‌ها زدود.

عزیزان! من بنا به تقدیر الهی امروز از میان شما رفته ام. من شما را از پدر و مادرم و فرزندان و خواهران و برادران خود بیشتر دوست دارم، چون با شما بیشتر از آن‌ها بودم؛ ضمن اینکه من پاره تن آن‌ها بودم و آن‌ها پاره وجود من.

اما آن‌ها هم قبول کردند من وجودم را نذر وجود شما و ملت ایران کنم.

دوست دارم کرمان همیشه و تا آخر با ولایت بماند. این ولایت، ولایت علی بن ابیطالب است و خیمه او خیمه حسین فاطمه است. دور آن بگردید. با همه شما هستم. میدانید در زندگی به انسانیت و عاطفه‌ها و فطرت‌ها بیشتر از رنگ‌های سیاسی توجه کردم. خطاب من به همه شما است که مرا از خود میدانید، برادر خود و فرزند خود میدانید.

وصیت می‌کنم اسلام را در این برهه که تداعی یافته در انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی است، تنها نگذارید. دفاع از اسلام نیازمند هوشمندی و توجه خاص است. در مسائل سیاسی آنجا که بحث اسلام، جمهوری اسلامی، مقدّسات و ولایت فقیه مطرح می‌شود، این‌ها رنگ خدا هستند؛ رنگ خدا را بر هر رنگی ترجیح دهید.

خطاب به خانواده شهدا…
فرزندانم، دختران و پسرانم، فرزندان شهدا، پدران و مادران باقیمانده از شهدا،‌ای چراغ‌های فروزان کشور ما، خواهران و برادران و همسران وفادار و متدینه شهدا! در این عالم، صوتی که روزانه من می‌شنیدم و مأنوس با آن بودم و همچون صوت قرآن به من آرامش می‌داد و بزرگترین پشتوانه معنوی خود می‌دانستم، صدای فرزندان شهدا بود که بعضاً روزانه با آن مأنوس بودم؛ صدای پدر و مادر شهدا بود که وجود مادر و پدرم را در وجودشان احساس می‌کردم.

عزیزانم! تا پیشکسوتان این ملتید، قدر خودتان را بدانید. شهیدتان را در خودتان جلوه گر کنید، به طوری که هر کس شما را میبیند، پدر شهید یا فرزند شهید را، بعینه خودِ شهید را احساس کند، با همان معنویت، صلابت و خصوصیت.

خواهش می‌کنم مرا حلال کنید و عفو نمائید. من نتوانستم حق لازم را پیرامون خیلی از شما‌ها و حتی فرزندان شهیدتان اداء کنم، هم استغفار می‌کنم و هم طلب عفو دارم.

دوست دارم جنازه ام را فرزندان شهدا بر دوش گیرند، شاید به برکت اصابت دستان پاک آن‌ها بر جسدم، خداوند مرا مورد عنایت قرار دهد.

خطاب به سیاسیون کشور…
نکته‌ای کوتاه خطاب به سیاسیون کشور دارم: چه آن‌هایی [که]اصلاح طلب خود را می‌نامند و چه آن‌هایی که اصولگرا. آنچه پیوسته در رنج بودم اینکه عموماً ما در دو مقطع، خدا و قرآن و ارزش‌ها را فراموش می‌کنیم، بلکه فدا می‌کنیم. عزیزان، هر رقابتی با هم می‌کنید و هر جدلی با هم دارید، اما اگر عمل شما و کلام شما یا مناظره‌هایتان به نحوی تضعیف کننده دین و انقلاب بود، بدانید شما مغضوب نبی مکرم اسلام و شهدای این راه هستید؛ مرز‌ها را تفکیک کنید. اگر می‌خواهید با هم باشید، شرط با هم بودن، توافق و بیان صریح حول اصول است. اصول، مطوّل و مفصّل نیست. اصول عبارت از چند اصل مهم است:

۱- اول آنها، اعتقاد عملی به ولایت فقیه است؛ یعنی این که نصیحت او را بشنوید، با جان و دل به توصیه و تذکرات او به عنوان طبیب حقیقی شرعی و علمی، عمل کنید. کسی که در جمهوری اسلامی می‌خواهد مسئولیتی را احراز کند، شرط اساسی آن [این است که]اعتقاد حقیقی و عمل به ولایت فقیه داشته باشد. من نه میگویم ولایت تنوری و نه میگویم ولایت قانونی؛ هیچ یک از این دو، مشکل وحدت را حل نمی‌کند؛ ولایت قانونی، خاصّ عامه مردم اعم از مسلم و غیر مسلمان است، اما ولایت عملی مخصوص مسئولین است که می‌خواهند بار مهم کشور را بر دوش بگیرند، آن هم کشور اسلامی با این همه شهید.

۲- اعتقاد حقیقی به جمهوری اسلامی و آنچه مبنای آن بوده است؛ از اخلاق و ارزش‌ها تا مسئولیتها؛ چه مسئولیت در قبال ملت و چه در قبال اسلام.

۳- به کارگیری افراد پاکدست و معتقد و خدمتگزار به ملّت، نه افرادی که حتی اگر به میز یک دهستان هم برسند خاطره‌ی خان‌های سابق را تداعی می‌کنند.

۴- مقابله با فساد و دوری از فساد و تجمّلات را شیوه خود قرار دهند.

۵- در دوره حکومت و حاکمیت خود در هر مسئولیتی، احترام به مردم و خدمت به آنان را عبادت بداند و خود خدمتگزار واقعی، توسعه گر ارزش‌ها باشد، نه با توجیهات واهی، ارزش‌ها را بایکوت کند.

مسئولین همانند پدران جامعه می‌بایست به مسئولیت خود پیرامون تربیت و حراست از جامعه توجه کنند، نه با بی مبالاتی و به خاطر احساسات و جلب برخی از آرا احساسی زودگذر، از اخلاقیاتی حمایت کنند که طلاق و فساد را در جامعه توسعه دهد و خانواده‌ها را از هم بپاشاند. حکومت‌ها عامل اصلی در استحکام خانواده و از طرف دیگر عامل مهم از هم پاشیدن خانواده هستند. اگر به اصول عمل شد، آن وقت همه در مسیر رهبر و انقلاب و جمهوری اسلامی هستند و یک رقابت صحیح بر پایه همین اصول برای انتخاب اصلح صورت می‌گیرد.

خطاب به برادران سپاهی و ارتشی…
کلامی کوتاه خطاب به برادران سپاهی عزیز و فداکار و ارتشی‌های سپاهی دارم: ملاک مسئولیت‌ها را برای انتخاب فرماندهان، شجاعت و قدرتِ اداره بحران قرار دهید. طبیعی است به ولایت اشاره نمی‌کنم، چون ولایت در نیرو‌های مسلح جز نیست، بلکه اساس بقای نیرو‌های مسلح است. این شرط خلل ناپذیر می‌باشد.

نکته دیگر، شناخت به موقع از دشمن و اهداف و سیاست‌های او و اخذ تصمیم به موقع و عمل به موقع؛ هریک از این‌ها اگر در غیر وقت خود صورت گیرد، بر پیروزی شما اثر جدّی دارد.

خطاب به علما و مراجع معظم
سخنی کوتاه از یک سرباز ۴۰ ساله در میدان به علمای عظیم الشأن و مراجع گرانقدر که موجب روشنایی جامعه و سبب زدودن تاریکی‌ها هستند، خصوصاً مراجع عظام تقلید. سربازتان از یک برج دیده بانی، دید که اگر این نظام آسیب ببیند، دین و آنچه از ارزش‌های آن [که]شما در حوزه‌ها استخوان خُرد کرده اید و زحمت کشیده اید، از بین می‌رود. این دوره‌ها با همه دوره‌ها متفاوت است. این بار اگر مسلّط شدند، از اسلام چیزی باقی نمی‌ماند. راه صحیح، حمایت بدون هر گونه ملاحظه از انقلاب، جمهوری اسلامی و ولیّ فقیه است. نباید در حوادث، دیگران شما را که امید اسلام هستید به ملاحظه بیندازند. همهی شما امام را دوست داشتید و معتقد به راه او بودید. راه امام مبارزه با آمریکا و حمایت از جمهوری اسلامی و مسلمانان تحت ستم استکبار، تحت پرچم ولیّ‌فقیه است. من با عقل ناقص خود می‌دیدم برخی خنّاسان سعی داشتند و دارند که مراجع و علما مؤثر در جامعه را با سخنان خود و حالت حق به جانبی به سکوت و ملاحظه بکشانند. حق واضح است؛ جمهوری اسلامی و ارزش‌ها و ولایت فقیه میراث امام خمینی؟ ره؟ هستند و می‌بایست مورد حمایت جدی قرار گیرند. من حضرت آیتالل العظمی خامنه‌ای را خیلی مظلوم و تنها می‌بی نم. او نیازمند همراهی و کمک شماست و شما حضرات معظّم با بیانتان و دیدارهایتان و حمایت‌هایتان با ایشان می‌بایست جامعه را جهت دهید. اگر این انقلاب آسیب دید، حتی زمان شاه ملعون هم نخواهد بود، بلکه سعی استکبار بر الحادگری محض و انحراف عمیق غیر قابل برگشت خواهد بود.

دست مبارکتان را میبوسم و عذرخواهی می‌کنم از این بیان، اما دوست داشتم در شرفیابی‌های حضوری به محضرتان عرض کنم که توفیق حاصل نشد.
سربازتان و دست بوستان

از همه طلب عفو دارم
از همسایگانم و دوستانم و همکارانم طلب بخشش و عفو دارم. از رزمندگان لشکر ثارالله و نیروی باعظمت قدس که خار چشم دشمن و سدّ راه او است، طلب بخشش و عفو دارم؛ خصوصاً از کسانی که برادرانه به من کمک کردند.
‌
نمی‌توانم از حسین پورجعفری نام نبرم که خیرخواهانه و برادرانه مرا مثل فرزندی کمک می‌کرد و مثل برادرانم دوستش داشتم. از خانواده ایشان و همه برادران رزمنده و مجاهدم که به زحمت انداختم‌شان عذرخواهی می‌کنم. البته همه برادران نیروی قدس به من محبّت برادرانه داشته و کمک کردند و دوست عزیزم سردار قاآنی که با صبر و متانت مرا تحمل کردند.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

انگیزه تحصیلی و راه‌های تقویت آن

یكی ازعوامل بسیار مهم در پیشرفت تحصیلی طلاب، داشتن علاقه و انگیزه تحصیلی است.

روانشناسان در مورد انگیزه متفق‌اند که انگیزه عاملی درونی است که رفتار شخص را تحریک می‌کند و در جهت معین سوق می‌دهد و آن را هماهنگ می‌سازد. انگیزه به طور مستقیم قابل مشاهده نیست ولی وجود آن از رفتار شخص استنباط می‌شود.

اگر افراد دارای علاقه وانگیزه باشند، با نیرو و توان بیشتری در جهت علم آموزی حركت خواهند كرد و دركلاس، توجه و تمركز بیشتری داشته و مطالب علمی را بهتر فرامی‌گیرند؛ بر مشكلات به راحتی فائق آمده و هر روز گام‌های بلندتری را برای رسیدن به اهداف عالی خود برخواهند داشت. انگیزه كسب دانش، سبب افزایش دقت‌، كوشش و پشتكار یادگیرنده می‌شود. گرچه عواملی چون وراثت، محیط، هوش، غنی‌سازی محیط آموزشی و بهبود روشهای تدریس تا اندازه ی زیادی در بهبود وضع آموزشی تأثیر دارد، ولی قلب تعلیم و تربیت انگیزش است و این تنها عاملی است كه می‌توان با امكان بیشتری آن را دستخوش تغییر و تحول قرار داد. گاهی از انگیزه به عنوان هدف نیز نام برده می‌شود، زیرا با افزایش انگیزه، پیشرفت تحصیلی نیز پدید می‌آید.

عوامل مؤثر در تقویت انگیزه

۱ ـ ارتباط با خداوند

تمام هستی مخلوق خداوند متعال است و همه وابسته به او هستند و او غنی و بی‌نیاز است و انسان، فقیر و نیازمند. هر چه این احساس وابستگی و نیاز، بیشتر و شفاف‌تر باشد، تلاش انسان برای رسیدن به مبدأ لایتناهی كه مركز قدرت و عظمت است، افزون‌تر می‌گردد. اگر انسان بخواهد در فعالیت‌های خود موفق شود، نیازمند ارتباط قوی و وثیق با خداوند منان است. او باید از طریق این ارتباط، به حیات خویش معنا و مفهوم ببخشد و همه امور زندگی را برای خود معنادار كند، لذا در آیات و روایات سفارش شده كه نیت شما برای انجام امور همیشه الهی باشد تا به موفقیت نائل آیید. اگر انگیزه انسان خدایی باشد به یقین انگیزه تحصیلی او نیز، هر روز تقویت می‌گردد و با مشكلات و مسائل موجود به راحتی مبارزه خواهد نمود.

۲ ـ تعیین هدف

اگر كسی هدف مشخص و مقدسی داشته باشد و بداند كه به‌دنبال چه چیزی به حوزه آمده و چگونه باید به این هدف خود برسد، به یقین انگیزه او نیز در این راه تقویت خواهد شد. اگر بداند كه هدف او شناخت خداوند، دین الهی و در نتیجه تبلیغ دین و انتشار احكام نورانی اسلام است، به راحتی مشكلات را پشت سر می‌گذارد و به دنبال هدف نهایی خود گام‌های استوارتری برمی‌دارد. او مشكلات را وسیله و پلی برای رسیدن به رشد و تعالی خود می‌داند. لذا كسانی كه تاكنون موفق نشده‌اند هدف خود را از حضور در حوزه مشخص كنند و با اصرار دوستان و نزدیكان و یا شرایط محیطی خود به حوزه آمده‌اند، باید مسیر و جهت و هدف خود را مشخص کنند تا دچار سردرگمی و تردید نشوند.

۳ ـ شناخت واقعیت‌ها

طلاب در صورتی می‌توانند با واقعیت‌ها و مسائل موجود حوزه كنار بیایند و سازگار باشند كه توانسته باشند از ابتدا و یا بعد از حضور در حوزه، واقعیت‌های فرهنگی، سیاسی، اجتماعی، دینی و اخلاقی كشور را به نحوی شناخته و نقاط قوت و ضعف را تشخیص داده و به نقاط قوت بیشتر از نقاط ضعف توجه داشته باشند و گرنه در همان ابتدا تمامی نیت‌ها و انگیزه‌ها و علایق از بین خواهد رفت و ممكن است چند سالی بدون هیچ انگیزه‌ای و فقط به خاطر برخی شرایط و محدودیت‌ها، در حوزه حضور داشته باشند و این امر ضررهای شخصی و اجتماعی فراوانی را به فرد و اطرافیان وارد خواهد ساخت و حداقل مشكل آن است كه این فرد در طول چند سال كه وقت و عمر شریف خود را در اینجا گذرانده، هیچ سودی نكرده و حتی ممكن است با نقاط منفی بیشتری به منطقه خویش برگردد.

۴ ـ ایجاد امیدواری و نشاط

كسانی در زندگی موفق می‌شوند كه امیدوار به زندگی باشند. طلاب نیز در صورتی كه به دنبال كسب موفقیت هستند، باید زمینه‌های امیدواری و نشاط و شادابی را فراهم كنند و این امر از طریق حضور در مجامع عمومی، ارتباط با علما و اندیشمندان، ارتباط با افراد موفق در جامعه، پیشرفت تحصیلی مناسب و رفع نواقص موجود امكان‌پذیر است. ورزش، تحرك و فعالیت نیز نشاط‌‌آور است و موجبات اعتماد به نفس، امیدواری و شادابی و طراوت را در فرد و اطرافیان فراهم می‌سازد.

۵ ـ تبلیغ، تحقیق و مطالعه

برای تقویت انگیزه باید به تحقیق و مطالعه بیشتر پرداخت و از اندوخته‌های دیگران بهره بهتری گرفت. تبلیغ نیز در ایجاد انگیزه و به ویژه تقویت انگیزه بسیار مؤثر است، زیرا وقتی انسان چیزی را به دیگران می‌آموزد، سعی می‌كند خودش نیز به آن عمل كند، علاوه بر اینكه انتظارات مردم از چنین فردی بیشتر خواهد شد. او مجبور است تا با عشق و علاقة بیشتری به دنبال كسب علم و دانش باشد و از فضائل معنوی و اخلاقی برخوردار گردد.

۶ ـ حل مشكلات شخصی و خانوادگی

در صورتی كه افراد دچار مشكلاتی در زندگی شخصی و خانوادگی خود هستند، باید درصدد حل آن مشكلات برآیند. این امر ممكن است از طریق مراجعه به مسئولان یا مشاوران و حتی ارتباط با علما و دوستان نزدیك حل و فصل گردد و فرد از نگرانی‌های فردی و خانوادگی نجات پیدا كند و همین مسأله، انگیزه او را برای ادامه تحصیل تقویت نماید.

۷ ـ مطالعه زندگی علما و بزرگان

از جمله راه‌های مؤثر برای ایجاد انگیزه، آگاهی یافتن از شرایط و احوال علما و بزرگان است. زیرا وقتی انسان همانندسازی و الگوپذیری مناسبی انجام دهد، با سرمشق گرفتن از شرایط و اوضاع علما و بزرگان درصدد بر می‌آید كه مانند آنان با مشكلات مبارزه كند و در راه كسب علم و معرفت تلاش نماید. حضور در مجامع علمی و استفاده از محضر بزرگان اخلاق و معنویت نیز بر این امر تأثیر فراوانی دارد.

۸ ـ ورزش و تحرك

از جمله عوامل مؤثر در تقویت انگیزه افراد، ورزش و تحرک مناسب است. اهمیت ورزش آن چنان در مباحث علمی، در جهت تقویت انگیزه، مطرح می‌باشد كه بسیاری از دانشمندان از جمله راه‌های اصلی ایجاد انگیزه و تقویت اعتماد به نفس را انجام ورزش‌های مناسب و متنوع و استفاده بهینه از سلامتی جسم و روان ذكر كرده‌اند. ورزش علاوه بر تقویت بنیه‌های جسمی انسان، در تقویت عزم و اراده و انگیزه افراد مؤثر است. تحرك و پویایی از جمله عواملی است كه ریشه‌های تنبلی، سستی و اهمال كاری را از بین خواهد برد و بنیان‌های نشاط و شادابی و اراده انسانی را تقویت خواهد نمود.

۹ ـ توجه به احساسات و عواطف طلاب

از جمله عواملی كه در تقویت انگیزه طلاب مؤثر است و مربوط به عوامل مؤثر بیرونی می‌باشد، توجه مسئولان و اساتید به شخصیت، احساسات و عواطف آنان است. احترام گذاشتن به طلبه و پذیرش او و حل مشكلاتش تا حدود زیادی در تقویت انگیزه فرد تأثیرگذار خواهد بود. حضور در خوابگاه‌ها، منازل و بررسی مشكلات عاطفی، خانوادگی، تحصیلی و غیره موجب ایجاد ارتباط صمیمی بین مسئولین، اساتید و طلاب خواهد شد و این امر ضمن رفع پاره‌ای از شبهات و مسائل موجود فیمابین، در تقویت انگیزه طلبه نیز مؤثر می‌باشد.

۱۰ ـ تضمین آیندة شغلی و تحصیلی

برای تقویت انگیزه طلاب می‌توان شرایطی را فراهم نمود تا آینده تحصیلی و شغلی آنان، حتی پس از فارغ التحصیلی تضمین و تأمین گردد و آنان هیچ‌گونه نگرانی از این جهت نداشته باشند و همسران آنان نیز در این زمینه مددكار باشند. رفع مشكلات اقتصادی و معیشتی، تهیه منابع علمی و تحصیلی، تهیه امكانات و شرایط ضروری و لازم برای تحصیل طلاب، از جمله عوامل مؤثر در تقویت انگیزه است.

خلاصه و نتیجه‌گیری

با توجه به مباحث پیرامون انگیزه و راه‌های تقویت آن، به طور خلاصه می‌توان چنین نتیجه گرفت كه ممكن است عوامل و موانعی در سر راه انگیزه طلاب قرار گیرد كه نیاز به بررسی دقیق و منطقی دارد و پس از شناسایی این عوامل و موانع، همه از جمله مسئولان و طلاب باید دست به دست هم بدهند تا این‌گونه موارد را كه موجب كاهش انگیزه طلاب می‌گردد، شناسایی وحل و فصل نمایند و راه‌هایی را كه موجب تقویت انگیزه آنان می‌گردد، به آنان ارائه دهند. طلاب نیز باید ضمن توجه به آسیب‌ها و موانع، درصدد تقویت انگیزه خویش باشند و ضمن تلقین و پذیرش نكات مثبت تحصیل، از پذیرش یأس و ناامیدی پرهیز كنند تا بتوانند با توكل به خداوند، آینده‌ای روشن و موفق در پیش روی داشته باشند و خود و همگان را برای رسیدن به هدف نهایی؛ یعنی قرب الی الله آماده سازند.

منبع: سایت جامعه الزهرا(س)/واحد مشاوره

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

جریان برجستگی روی گنبد خضراء پیامبر اکرم (ص)چیست؟؟

به گزارش خبرنگار حوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛ وجود برجستگی کوچکی در بالای گنبد پیامبر(ص)، باعث شد شایعاتی ساخته شود که هدف آنها تخریب اسلام بود. یکی از این شایعات این بود که یک وهابی به قصد تخریب بارگاه پیامبر(ص) به بالای گنبد رفته ولی به اذن خدا صاعقه ای بر او فرود می آید و و جسد او از گنبد جدا نمی شود. طبق بررسی های کارشناسان اسلام این شایعه هرچند ظاهری مثبت برای اسلام دارد اما در واقع نشان از نیت های شر می دهد و هدف آن تخریب اسلام و شیعه است.

اما واقعیت دلیل وجود این برجستگی چیز دیگری است: همانطور که می دانیم پیغمبر(ص) در خانه خویش به خاک سپرده شد. در دوره ای خشکسالی و قحطی شدیدی مدینه را فرا گرفت، همچنین بیماری هایی چون وبا و طاعون گریبان مردم را گرفته بود. از این رو مردم به پیامبر(ص) متوسل شدند و برای توسل به ایشان به دستور عایشه دریچه ای بر روی بقعه ای که روی قبر پیامبر بود باز کردند و دعا کردند تا برکات آسمانی نازل شود و بلایا از آنها دور شود. از آن زمان در بازسازی گنبد ها نیز این دریچه رو به آسمان همچنان وجو د دارد.

«دارمی» که از علمای اهل سنت و مورد قبول وهابیت است، با سند معتبر در کتاب خود چنین می‌نویسد: «مردم مدینه دچار قحطی شدیدی شدند؛ از این مشکل به عایشه شکایت بردند؛ او گفت: بالای قبر رسول خدا(ص) از سقف حجره حضرت، دریچه‌ای به سوی آسمان باز کنید تا بین آن و آسمان مانعی نباشد؛ چنین کردند و به حدی باران بارید که گیاهان رویید و شتران چاق شدند؛ آن قدر که پوست آن‌ها از چاقی ترک خورد و به همین سبب آن سال را سال ترک نامیدند».

سید مجتبی عصیری نیز در کتاب «پیامبر وهابیت» درخصوص این دریچه نوشته است: در حقیقت این برآمدگی پنجره‌ای بوده که بین آسمان و قبر مطهر حضرت(ص) قرار داشته و هر زمان که در مدینه خشکسالی می‌شده آن را باز و به برکت قبر مطهر آن حضرت، باران بر مردم نازل می‌شده است.

بعدها باز کردن این دریچه جزو سنت‌های مردم مدینه شد و تا زمان «سمهودی» در قرن نهم نیز ادامه داشت اما به مرور زمان وهابیت برای باز نشدن این دریچه، با ساختن شایعاتی ذهن های مردم را منحرف کرد.

منبع:باشگاه خبرنگاران جوان

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

آثار و برکات تسبیحات حضرت زهرا سلام الله علیها

چه برکات و فضایل دیگری برای تسبیحات حضرت زهرا سلام الله علیها نقل شده است؟

فضیلت دیگر تسبیحات حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها، پاک شدن از گناهان است، چنان‌که در روایتی نقل شده است که شخصی به‌خدمت امام صادق علیه السلام رفت و از زیاد بودن گناهان خود پیش آن حضرت درددل کرد. امام صادق علیه السلام به او فرمودند که «برای پاک شدن و دور ماندن از گناهان، تسبیح مادرم را بگویید و در پایان آن ذکر استغفرالله را تکرار کنید، با این روش هم شیطان از شما دور می‌شود و هم خداوند متعال از شما راضی می‌شود».

در اعمال خیر پیشینیان و آیندگان شریک شوید
یکی دیگر از برکت‌های تسبیحات حضرت صدیقه طاهره سلام الله علیها هم‌ردیف کردن گوینده آن با صدقه دهندگان در راه خداست، چنان‌که روایت شده است عده‌ای از مردم فقیر و افرادی که توان مالی برای صدقه دادن و کمک به دیگران را نداشتند، در خدمت امام جعفر صادق علیه السلام اظهار ناراحتی کردند: «ما مانند مردم ثروتمند دارایی و املاکی نداریم که بتوانیم در راه خدا صدقه بدهیم، آیا راهی برای جبران برای ما وجود دارد؟».

امام علیه السلام در جواب آن‌ها هم ذکر تسبیحات حضرت زهرا سلام الله علی‌ها را تجویز کردند با این توضیح که بعد از آن، ذکر «لا اله الا الله» را ده مرتبه تکرار کنند. به این روش گوینده ذکر در هر عمل خیری که مردم پیشینیان انجام داده‌اند و بعدی‌ها انجام می‌دهند، شریک می‌شود.

منبع:https://hawzah.net

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

فلسفه تعداد رکعات نماز

فلسفه این که نمازهای پنجگانه را بعضی دو رکعتی، بعضی سه رکعتی و بعضی چهار رکعتی می خوانیم چیست و همچنین فلسفه شکسته بودن نماز مسافر؟
اختلاف تعداد رکعات نماز و نیز تعیین اوقات و سایر جزئیات عبادات ـ علاوه بر اسرار و رموزی که در آن ها نهفته و ما از آن ها اطلاعی نداریم ـ روحیه تسلیم در برابر خدا و دستورهای پیامبر(ص) را در ما تقویت و استوار می کند.

در متون دینی در مواردی که لازم و ضروری بوده، بعضی از اسرار و فلسفه احکام مستقیماً مورد اشاره قرار گرفته است؛ مثل: فلسفه نماز، روزه، حج، جهاد و…؛ لکن در مورد جزئیات احکام اولاً نیاز و و ضرورتی برای بیان اسرار و فلسفه آن ها وجود نداشت و ثانیاً همه مردم قدرت هضم بسیاری از اسرار را نداشتند و ائمه(ع) تنها در جواب افرادی که چیزی در این زمینه می پرسیدند، مطالبی را که بافکر و درک آن ها مطابق بود، بیان می کردند. بدیهی است دراین گونه موارد نمی شود حکم کرد که فلسفه و اسرار آن احکام منحصر به چیزی است که در آن روایت اشاره شده است؛ زیرا اگر پرسش کنندگان اسرار زیادتری را می خواستند، پیشوایان دینی از جواب دریغ نکرده، مطالب دیگری می گفتند. ما از این نمونه ها زیاد داریم که شخصی از امام چیزی می پرسید و جوابی می گرفت و دوباره که سوءال می کرد، امام مطلب عمیق تری بیان می فرمود. از جمله این که فضیل می گوید: از امام(ع) پرسیدم: چرا کنیه پیامبر(ص) را ابوالقاسم نامیدند؟ حضرت فرمود: بریا این که پسری داشتند به نام قاسم، به همین دلیل آن حضرت را ابوالقاسم گفتند. گفتم: یابن رسول اللّه! اگر سزاوار می دانید زیادتر از این مطلب بیان بفرمایید. گفتند: آیا می دانی که رسول خدا(ص) فرمود: «من وعلی دو پدر این امتیم»؟ گفتم: بله. بعد فرمود: آیا می دانی که رسول خدا(ص) پدر جمیع است و علی(ع) نیز از امت پیامبر(ص) است و آیا می دانی که علی(ع) قاسم(تقسیم کننده) بهشت و جهنم است؟ گفتم: بلی. فرمود: به پیامبر(ص) ابوالقاسم گفته شد؛ چون او پدر کسی است که تقسیم کننده بهشت و جهنم است. پرسیدم: چگونه پیامبر(ص) پدر امت است. فرمود: شفقت و مهربانی پیامبر(ص) بر امتش، مانند شفقت و مهربانی پدر بر فرزندانش است و علی نیز بهترین امت پیامبر(ص) است و پس از او علی برای امت از همه دلسوزتر و مهربان تر است و او پدر امت است. به این جهت، پیامبر(ص) فرمودند:«من و علی پدر این امتیم».1 بی تردید اگر راوی به این جواب بسنده نکرده بود، امام(ع) اسرار زیادتری را بیان می کرد. در مورد تعداد رکعات نمازها از بعضی روایات استفاده می شود که نماز در ابتدا دو رکعتی بوده است؛ چنان که فضیل گوید: از امام صادق(ع) شنیدم که می فرمود:« خداوند نمازها را دو رکعتی قرار داد، سپس رسول الله(ص) از خداوند خواستند که هفت رکعت به آن ها بیفزاید».2 ولی سر این که چرا پیامبر(ص) این هفت رکعت را افزودند، بر ما درست معلوم نیست.

فضل بن شاذان نیز از امام رضا(ع) روایت کرده که آن حضرت فرمود: «نمازی را که خداوند بر امت واجب کرد، دو رکعتی بود، ولی رسول خدا(ص) چون می دانست مردم این دو رکعت را آن گونه که شایسته است انجام نخواهند داد و حق آن را ادا نخواهند کرد به نمازهای ظهر، عصرو عشا دو رکعت و به نماز مغرب یک رکعت افزود تا نقص و کمبودی که در مورد ادای اصل نماز از طرف نمازگزاران پدید می آید جبران شود»3. و به همین دلیل نیز نمازهای چهاررکعتی در سفر دو رکعت خوانده می شود؛ چون اصل نماز همیشه و در همه حال محفوظ است و کم و زیاد نمی شود.

سعید بن مسیّب می گوید: از امام سجاد(ع) پرسیدم: از چه هنگامی نمازها به این صورتی که امروز هست واجب شد؟ حضرت فرمود: «از هنگامی که اسلام قدرت یافت و جهاد بر مسلمین واجب گشت، رسول خدا(ص) هفت رکعت به نمازها افزود.

از این روایت استفاده می شود، افزایش هفت رکعت به نمازها همزمان با اوج و گسترش اسلام، برای بالا بردن روحیه ایمان و عبودیت در مسلمانان، لازم و ضروری بود. از روایت دیگری نیز استفاده می شود که نمازهای یومیه هر کدام مناسب اوقات خاص خود تعیین شده اند. بدین صورت که: صبحگاهان وقتی انسان از خواب بر می خیزد، روی مصالحی از جمله این که انسان هنوز بامسائل دنیا و زندگی درگیر نشده، نماز دو رکعتی خوانده می شود و در وسط روز به جهت اشتغال به امور مادی و زندگی نیاز بیش تری برای راز و نیاز و عبادت وجود دارد تا انسان از یاد خدا غافل نشود و او را فراموش نکند.

مسأله شکسته شدن نمازهای چهار رکعتی مسافر و لزوم افطار روزه از احکام امتنانی خداوند است؛ یعنی چون غالباً مسافرت با دشواری هایی همراه است. خداوند برخی از احکام خویش را در این زمینه تخفیف داده تا تسهیل بر مکلفین باشد. این حکمت هم اکنون نیز پابرجا است؛ یعنی، هر چند مسافرت ها از گذشته آسان تر است، لیکن اکنون نیز از خستگی و رنج تهی نیست.

پی نوشت:
1. علل الشرایع، ج5، باب 106، ح2.

2. وسائل الشیعه، ج3، ص31و34و35و636و638.

3. همان، ج3، ص38.

منبع:https://hawzah.net

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.